. . ใ น ที่ สุ ด Janice ก็ ไ ด้ เ จ อ คุ ณ ต า . .

ในที่สุด Janice ก็ได้เจอคุณตาเสียทีนะลูก คุณตาคนนี้คือคุณตาแท้ๆ เป็นพ่อของมี๊เองจ้า (หนูจะงงหรือเปล่าก็ไม่รู้นะลูก เพราะหนูน่ะมีคุณตาคุณยายหลายคนเหลือเกิน นอกจากคุณตาคุณยายแท้ๆ แล้วก็ยังมีคุณตาคุณยายบุญธรรม คุณตาคุณยายตามศักดิ์ เฮ้อ…มี๊เองยังงงเลยวุ้ย

คุณตาหรือที่หนูต้องเรียก Opa จะมาหาหนูตั้งกะตอนที่คลอดใหม่ๆ แล้ว แต่ติดว่ามีงานก็เลยเลื่อนออกไป ครั้นกลับมาจากทำงานก็ปรากฏว่าคุณยายแดง – ภรรยาคุณตาเกิดหกล้มขาแพลง เพิ่งจะได้จังหวะเหมาะเมื่อตอนปลายเดือนเมษายน (28-29 เมษายน 2551) นี่แหละ หนูก็เลยได้เจอคุณตาเสียที

ลูกสาวของมี๊นับว่าเป็นหลานคนแรกของ Opa เลยนะลูก เพราะลูกชายอีกสามคนของ Opa ยังไม่มีใครมีลูกซะคน แถมพอมีหลาน…ก็ได้หลานสาวเสียอีก เลยยิ่งถูกใจ Opa เข้าไปใหญ่ คุณยายแดงเล่าว่า…ตอนที่ Opa ลงไปภูเก็ต เช้าวันหนึ่ง Opa ตื่นขึ้นมาสวดมนต์กับพระอาทิตย์ที่กำลังขึ้นจากขอบฟ้าเพื่อขอพรจากพระเจ้าให้หลานที่เกิดมาเป็นผู้หญิง คุณยายแดงบอกว่าเป็นครั้งแรกที่ได้ยิน Opa สวดมนต์ มี๊เองขนาดเป็นลูกสาวก็ยังไม่เคยเห็นหรือได้ยินมาก่อนเหมือนกัน

Opa มากรุงเทพฯ แค่สองวัน นอกจากตั้งใจจะมาหาหนูโดยเฉพาะ Opa ยังมีธุระต้องมาจัดการด้วยเพราะมีคิวว่าต้องไปทำงานที่ Canada หกเดือน Opa ของหนูอายุเจ็ดสิบเต็มปีนี้แหละลูกแต่ยังคงแข็งแรงมากๆ

วันแรกเราไม่ได้ไปไหนกัน อยู่แต่ในโรงแรมเพราะกว่ามี๊กับแด๊ดจะไปถึงก็เย็นแล้วด้วย อีกอย่าง Opa ก็เหนื่อยกับการขับรถมาจากอุตรดิตถ์ด้วย เราก็เลยตกลงว่าไม่ไปไหนดีกว่า จริงๆ มีรูปที่ถ่ายไว้ด้วยนะแต่แด๊ดลืมปรับ WB สีมันเลยเพี้ยน มี๊พยายามแก้ใน Lightroom แล้วก็ไม่หาย เลยขี้เกียจเอามาลงน่ะ

วันที่สอง Opa ชวนไปเดิน Paragon นี่เป็นครั้งแรกของหนูนะที่ได้มาเดิน Paragon และก็ตามเคยนั่นล่ะเวลาออกมาข้างนอกทีไรลูกสาวมี๊ทำตัวน่าร๊ากกก…หลับปุ๋ยตลอดเวลา มี๊มีภาพยืนยันด้วยนะลูก

Opa อยากเดินดูกล้องถ่ายรูปเพื่อเปรียบเทียบราคา เผื่อตอนไป Canada จะได้ซื้อสักตัว แต่ที่ Paragon ไม่ค่อยมีให้เลือกเท่าไร เราก็เลยไปนั่งทานของว่างกันที่ Oriental Shop ส่วนหนูน่ะตื่นมาทำตาแป๋วมองนั่นมองนี่ – – คงจะงงว่าอยู่ที่ไหน มี๊กับแด๊ดเลยส่งหนูให้ Opa อุ้มแล้วเราก็ถ่ายรูปไว้ มี๊ชอบจังเวลา Opa อุ้มหนูแล้วตัวหนูเหลือนิดเดียวเอง หนูน่ะชอบมอง Opa เวลาที่ Opa พูดด้วย สงสัยจะแปลกใจว่าเสียงใครหนอ…ใหญ่จัง Opa บอกว่าหนูคงคิดว่าเป็นเสียงลุง Santa ล่ะมั้ง

ดูท่าทางทั้ง Opa ทั้งคุณยายแดงจะหลงรักหนูเข้าให้แล้วล่ะ เพราะ Opa บอกกับมี๊ว่าจะลงมากรุงเทพฯ เพื่อเยี่ยมหนูบ่อยๆ ทั้งที่แต่ก่อนนั้นแทบจะไม่ยอมมาเหยียบกรุงเทพฯ เลย นี่ล่าสุดเมื่อเช้า (6 พฤษภาคม 2551) Opa โทรมาบอกว่าจะเลื่อนไป Canada เป็นเดือนหน้า (มิถุนายน) แต่ว่าอาจจะต้องไป Australia ประมาณ 5-6 วัน แล้วขากลับจะแวะอยู่กรุงเทพฯ สักวันสองวันเพื่อจะได้เจอหนู ^^ แถมยังบอกให้มี๊ plan เรื่องขึ้นไปอุตรดิตถ์ช่วงหน้าหนาวที่จะถึงนี้ จะให้เราไปอยู่นานๆ เดือนสองเดือนเลยนะลูก สงสัยว่าคุณปู่คุณย่ารู้เข้ามีหวังบ่นแน่นอน

มี๊น่ะเริ่มเห็นความยุ่งยากปรากฏลางๆ แล้วล่ะลูก เพราะท่าทางทั้งคุณปู่คุณย่า – คุณยาย – Opa น่าจะแย่งหนูกันแน่ๆ คนกลางอย่างมี๊กับแด๊ดต้องปวดหัวแน่นอน Y_Y

ปล. กว่ามี๊จะเขียนบล็อกนี้เสร็จต้องเริ่มใหม่ตั้งหลายรอบแน่ะ เพราะพอพิมพ์ไปได้เกือบจะเสร็จมี๊ก็กดปุ่มไรไม่รู้ข้อความที่พิมพ์ไว้หายหมด เป็นอย่างนี้อยู่สองสามครั้ง จนมี๊เริ่มโมโหก็เลยพิมพ์ใส่ word แล้วค่อยเอามาแปะ


Lilypie 1st Birthday  Ticker

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s