. . แ ป ด อ า ทิ ต ย์ แ ล้ ว จ้ า . .

เวลาผ่านไปรวดเร็วค่ะ แป๊บๆ นี่ก็ผ่านไปแปดอาทิตย์แล้วที่มีเจ้าตัวเล็กนอนแอ้งแม้งอยู่ในพุง ในหนังสือที่อ่านเค้าบอกว่า นับจากนี้เราจะไม่เรียกเขาว่าตัวอ่อนอีกต่อไปแล้ว แต่เขาได้พัฒนาจนกลายมาเป็น “ทารก” แล้วค่ะ

ช่วงนี้ก่อนนอนจะสวดมนต์ทุกวัน บางวันที่เผลอนอนไปก่อนพอนึกได้ก็จะลุกขึ้นมานั่งสวดมนต์ก่อนค่ะ รู้สึกว่าแม้จะเป็นเรื่องเล็กน้อย แต่ก็อยากจะทำให้เขา

เราท้องแค่สองเดือน แต่คนรอบข้างก็เริ่มทายกันแล้วว่าจะเป็นลูกสาวหรือลูกชาย ว่าที่คุณย่าเล่นเปิดตำราพรหมชาติกันเลยทีเดียว เอาอายุพ่ออายุแม่มาบอกลบคูณหารกันออกมาได้เศษเท่าไร ก็เปิดอ่านตามนั้น ของเราได้เศษหนึ่งล่ะ ตามตำราเขาว่าจะได้ลูกชาย

ส่วนพี่สาวคนโตของเราซึ่งมักทายแม่นว่าหลานจะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายก็บอกเหมือนกันว่าเขารู้สึกว่าหลานคนนี้จะต้องเป็นผู้ชาย

ส่วนเราน่ะหรือ…ไม่รู้สึกอะไรเลยค่ะ ไม่เคยฝัน ไม่เคยอะไรทั้งสิ้น มีแต่คุณยาย(แม่เรา)เท่านั้นที่ฝันว่าได้สร้อยทอง

ตอนนี้ร่างกายเราก็สมบูรณ์แข็งแรง ไม่มีอาการแพ้ประเภทโอ๊กอ๊าก แต่จะหิวบ่อย ปวดฉี่บ่อย ท้องอืดนิดๆ และก็ง่วงนอนเก่ง

พรุ่งนี้ว่าจะไปหาคุณหมอแล้วล่ะ จะได้หายห่วงไปเปลาะหนึ่ง ทำใจแล้วว่าเจอหมอเมื่อไร คงจะได้ไปหากันบ่อย และเตรียมตัวโดนเจาะเลือดหรือทำโน่นทำนี่อีกเยอะ

จริงๆ เป็นโรคกลัวเข็มนะคะ แต่คราวนี้คงหนีไม่พ้นเสียกระมัง เอาน่ะ…เพื่อลูกนี่นา

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s