…..
ดอกหญ้าข้างทาง…ดอกเล็กกระจิริด
ดอกหญ้าที่…ผู้คนมักเลยผ่าน
ไม่เห็นค่า…ไม่มีความหมาย
แท้จริง…แอบซ่อนความงาม
…กระจ่างใจ…
…..

…..
ดอกหญ้าน้อยน้อย…ดอกกลมฟูฟ่อง
อาจดูสามัญ…ถ้ามองด้วยตา
ต้องใช้หัวใจ…จึงจักมองเห็น
ที่ซ่อนเอาไว้…คือความอ่อนโยน
…อบอุ่นใจ…
…..

ขอพักเรื่องร้อนๆ มาชมดอกไม้ดอกไร่…และดอกหญ้ากันดีกว่า หลายวันก่อนเจอรูปดอกไม้ในเครื่อง เป็นรูปที่ถ่ายไว้ตั้งแต่ซื้อกล้องมาใหม่ๆ รูปพวกนี้ไม่ได้ถ่ายเองแต่เป็นฝีมือคุณซะมี (ก็เลยโมเมเหมือนตัวเองถ่ายเองซะเลย) วันนั้นเขาไปเด็ดดอกไม้มาเซ็ตถ่าย ตอนโน้น…(ตอนที่ถ่าย) ก็เฉยๆ นะกับรูปที่ออกมา แต่พอมาดูทีหลังกลับติดใจรูปดอกหญ้าเข้าอย่างจัง เพราะยิ่งดูก็ยิ่งเห็นว่ามันสวยน่ารัก

ก็เลยเอามาแต่งอีกนิดหน่อยว่าจะเอาขึ้นบล็อก เลยต้องคิดกลอนเปล่าให้เข้ากับรูป…แหม…มันช่างยากเย็นเหลือเกิน อาจจะพังดูขัดๆ บ้างก็ทนๆ อ่านกันไปนะ

เห็นดอกหญ้าเหล่านี้แล้วก็รู้สึกว่า…ความสวยงามของมันมักถูกละเลยไม่ใส่ใจ น้อยคนนักจะชื่นชมความงามของมัน ทั้งที่ดอกหญ้าธรรมดาๆ เหล่านี้ก็คงคุณค่าในตัวเอง

เหมือนกับมนุษย์ทุกคนที่ไม่ว่าสูงต่ำดำชั่วอย่างไร ก็ล้วนแต่มีคุณค่าทั้งสิ้น

สรุปว่าไปงานมาสองวันค่ะ วันพฤหัสชวนคุณแด๊ดไปจนได้ แต่ไม่ได้เดินมากเพราะคุณแด๊ดง่วง ก็เลยให้นั่งรอกับคุณลูก (หลังจากคุณมี๊ไปซื้อเอสเปรสโซ่ปั่นมาให้ดื่มแก้ง่วง) ก็ได้มาไม่มากไม่น้อย ดูรูปกันดีกว่า

สองรูปนี้เป็นเล่มเดียวกันค่ะ เป็นนิทานกลับหัวเล่าถึงความแตกต่างระหว่างความรักของพ่อกับแม่ เล่มนี้และอีกสี่เล่มข้างล่างจากบูธแปลน

ชอบใจหนังสือของสำนักพิมพ์นี้ตรงที่ใช้หมึก non-toxic และเป็นหนังสือสองภาษา รูปภาพสดสวยดึงดูดความสนใจของเด็กได้ดี เคยซื้อมาแล้วสองเล่ม Janice อ่านมาหลายรอบจนเบื่อแล้ว ^^’

หนังสือจากบูธห้องเรียนชุดนี้ก็น่าสนใจค่ะ รูปภาพสวยดี เล่มบนซ้ายนั่นอ่านให้ Janice ฟังเมื่อเช้า นิ่งฟังและก็ดูรูปเพลินเชียว ล่างซ้ายและล่างขวาเป็นหนังสือสองภาษาค่ะ ฝั่งซ้ายเป็นนิทานของ ฮันส์ คริสเตียน แอนเดอร์เซน ในเซ็ตนี้มีทั้งหมดสี่เรื่อง อีกเรื่องคือ Little Mermaid ยังไม่ออกค่ะ ส่วนด้านขวาบนและกลางนั่นก็เป็นเล่มน่ารักๆ ภาพสวย สอนเรื่องรูปทรง สีสัน ตัวเลข ฯลฯ

สุดท้ายที่ได้จากสำนักพิมพ์นี้คือ letter cards มีทั้งพยัญชนะไทยและอังกฤษ ตอนนี้ Janice คงยังไม่รู้เรื่องเท่าไร แต่กะจะเอามาเล่นกับลูก เอาให้เขาดูเผื่อจะจำได้มั่ง (ก็เขาบอกสมองเบบี๋ช่วงนี้เหมือนฟองน้ำนี่นา)

 
วันเสาร์ (วันที่เขียนบล็อกนี่แหละ) แอบไปเอง ^^ ก็คุณแด๊ดไม่อยู่บ้านเลยย่องไปคนเดียว ฝากคุณลูกไว้กับคุณย่า เดินแค่สองชั่วโมงก็ได้หนังสือกลับมาหอบใหญ่ รีบเดินรีบกลับค่ะเพราะเกรงใจคุณย่า อีกอย่างไม่แน่ใจว่าลูกจะงอแงหรือเปล่า แล้วก็จริงอย่างที่กลัวเลยคร่า…กลับมาปุ๊บ คุณอาเล่าให้ฟังเลยว่าคุณนายตัวจิ๋วแผลงฤทธิ์น่าดู ตอนแรกก็โอเคหรอก ชีหลับปุ๋ยยยย…แต่พอตื่นมาสิ ร้องซะบ้านแตกกกกก!!!

ตอนแม่เดินเข้าห้องก็เห็นชีหลับๆ อยู่ แต่พอได้ยินเสียงแม่ปุ๊บ ชีตื่นมารับปั๊บเลย ยิ้มให้แม่ซะหวานเชียว เฮ้อ…ลูกหนอลูก…นี่ชีติดแม่แล้วใช่ไหม???

มามะ…มาดูหนังสือกันต่อดีกว่า วันนี้ได้ไรมามั่ง…

ไปเดินบูธแรกได้ชุดนี้มา อันล่างสุดนั่นมีซีดีแถมด้วยนะ ที่ซื้อก็เพราะร้องเพลงเด็กๆ ไม่ค่อยเป็นง่ะ ลืมไปหมดแว้ววว…แต่คุณนายเธอชอบฟังเพลง ก็เลยต้องขวนขวายหาเพลงมาร้องให้ชีฟัง

แล้วก็ไปเจอบูธรักลูก เสร็จเลยซื้อตำราอาหารเบบี๋ (แอนด์เด็ก) มาอีก ที่จริงมันมีอีกเล่มนะเพิ่งออกใหม่รวมสูตรอาหารจากนิตยสารรักลูก แต่ไม่ได้ซื้อหรอก เพราะส่วนมากจะเป็นอาหารสำหรับเด็กโตหน่อย ไว้ลูกโตค่อยว่ากัน อิอิ เล่มที่เป็นโยคะเบบี๋นั่นลดตั้ง 50% ราคาปก 75 บาท คืนนี้ว่าจะเริ่มอ่านๆ วะหน่อยเผื่อพรุ่งนี้หลังอาบน้ำจะได้จับลูกเล่นโยคะ ^^

รูปซ้ายล่างนั่นจากบูธนานมีเป็นนิทานที่เขียนโดยมาดอนน่า มันซื้อหนึ่งแถมหนึ่งเลยซื้อ ส่วนรูปที่เหลือนั่นจากบูธแปลนเป็นหนังสือนุ่มนิ่ม หนังสือลอยน้ำ และก็หนังสือที่ลดราคา 50% เล่มสีเขียวในภาพซ้ายบนนั่นได้แถมมา

บูธสุดท้ายจำชื่อไม่ได้ค่ะ เป็นหนังสือภาษาอังกฤษลดราคากระหน่ำซัมเมอร์เซล บางเล่มเก่าหน่อยอย่าง The Fairies’ Tale แต่ข้างในสวยมากๆ ที่เอามาเพราะมันเหลือเล่มเดียวง่ะ เล่มนี้จากสี่ร้อยกว่าบาทเหลือ 190.- เท่ากับ Mama loves me เป๊ะ ส่วนสามเล่มล่างนั่นเล่มละ 50.- (ถูกม๊ากกกกก…) เล่มซ้ายบนนั่นเป็น soft book ผ้า เห็นปุ๊บคว้าปั๊บถามราคา…โอววว… 90 บาท ถูกเจงๆ บูธนี้มีหลายเล่มน่าสนใจนะคะ หนังสือพวกตำราอาหารก็มีแต่ตั้งใจว่าจะซื้อหนังสือลูกเท่านั้นเลยไม่เอามา

พวกหนังสือนุ่มนิ่ม/ลอยน้ำ นี่กลับมาถึงบ้านปุ๊บก็ล้างน้ำเช็ดจนแห้งแล้วก็เอามาให้คุณนายอ่าน คุณนายชอบใจใหญ่ ขยำขยี้งับๆ งับๆ ส่วน soft book ผ้านั่นตั้งใจว่าพรุ่งนี้จะซักสักหน่อยก่อนเอามาให้คุณนายเล่น…เอ๊ย! อ่าน

เมื่อกี้ก่อนนอนก็เอานิทานกลับหัวมาอ่านให้คุณนายฟัง คุณนายนอนฟังไปง่วงไปทำท่าจะพลิกตัวอยู่นั่นล่ะแม่ต้องเอาแขนมากันไว้ อืม…ลืมเล่าให้ฟังว่า หลังจากที่คุณนายพลิกคว่ำได้ครั้งแรกเมื่อวันโน้นนน…ชีก็ไม่ค่อยจะพลิกเท่าไร แต่หลายวันมานี่ (ตั้งกะอายุครบสี่เดือน) ชีเริ่มพลิกสนุกสนาน เผลอไม่ได้หันไปอีกที…อ้าวว! พลิกอีกแระ เห็นแล้วก็ขำเพราะพอพลิกแล้วชีก็พยายามจะคืบ ยกก้นซะโด่งแต่มันไม่ไปเพราะติดหน้าอก แหะๆ ช่วงนี้เลยไม่ค่อยไว้ใจให้ชีอยู่บนเตียงคนเดียว (เตียงพ่อแม่อะนะ) กลัวตกเตียงน่ะ

เอาล่ะ…แค่นี้ก่อนดีกว่า…บ๊าย บาย…

แต่มาม่าวันนี้ไม่ได้เสียเวลาทำนานนักหรอก ชีวิตตัวเองช่วงนี้ต้องทำอะไรรวดเร็วก่อนลูกจะตื่นโดยเฉพาะเมื่ออยู่กับลูกแค่สองคน มัวแต่ช้าล่ะก็…เป็นอด! ไอ้ตัวเล็กมันตื่นเมื่อไรก็อย่าหวังว่าจะไปยืนต้มมาม่าได้สบายๆ เพราะชีจะร้องงงงง…ถ้าไม่มีใครอยู่ด้วย วันไหนที่ทำอะไรอร่อยๆ กินเป็นวันที่พ่อเค้าอยู่และเป็นคนดูลูก ส่วนวันธรรมดาที่พ่อเค้าไม่อยู่เราก็อาศัยร้านอาหารตามสั่งแถวบ้านประทังชีวิต ฝากลูกให้ย่าเค้าดูให้ แต่ก็มีบางวันที่ย่าไม่อยู่ไปหาหมอ วันนั้นก็เป็นวันที่ต้องทำอะไรกินเอง

ไม่พ้นมาม่า ช่วงก่อนตอนลูกยังเล็กกว่านี้ แค่มาม่าต้มใส่ไข่สักฟองนี่ก็หรูสุดๆ แล้ว มาตอนนี้ลูกเริ่มโตขึ้น พอจะทิ้งให้นอนเล่นในเตียงเปิดโมบายล์ให้ฟังได้…สักพัก เมนูมาม่าเลยพัฒนา ^^

กลายมาเป็น…มาม่าผัดพริกเผาหอยลาย…

มาม่าผัดพริกเผาหอยลาย

จริงๆ หอยลายกระป๋องมันเหลือจากเมื่อวันก่อนที่ทำข้าวผัดพริกเผาหอยลายไข่เค็ม (เดี๋ยวจะเขียนถึงวันหลัง ยังไม่ได้ทำรูปง่ะ…ประมาณว่าขี้เกียจ แหะๆ)

ซูมใกล้ๆ หน้าตาน่ากินไหม?

วิธีทำก็สุดจะง่าย ต้มเส้นมาม่าเหมือนปกติที่ต้มๆ กันนั่นแหละ แต่ฉีกใบมะกรูดใส่ลงไปด้วย (จะซอยเป็นเส้นบางๆ ก็ได้ถ้าขยัน บังเอิญวันนั้นรีบและขี้เกียจ…ฮา) พอเส้นสุก ไม่เละก็เทน้ำทิ้ง ฉีกซองน้ำมันใส่ลงไป เติมน้ำมันอีกนิดหน่อยไม่ให้เส้นมันติดก้นหม้อ เอาขึ้นตั้งไฟอีกรอบ เติมซองเครื่องปรุงรสที่เป็นผงๆ พริกป่น และก็น้ำพริกเผา คน…คน…คนให้เข้ากัน ชิมรส เติมน้ำปลา น้ำตาลนิดหน่อย เปิดกระป๋องหอยลายเทใส่แล้วคน…คน…คนอีกรอบ สุดท้ายก็บีบมะนาวใส่แค่นี้ก็ได้มาม่าหน้าตาดูดีมากินแก้หิวแล้ว

ลองไปทำดูนะ ^__^

เนื่องมาจากว่า ไอ้ตูดหมาของมี๊กำลังจะมีดอกไม้บ้าน โฮะๆๆ มิน่าล่ะ…มิน่า หลายวันมานี่ลูกสาวมี๊แปลงร่างเป็นลูกหมากัดแทะทุกอย่างที่เข้ามาใกล้รัศมี ‘ปาก’ ที่แท้ก็เพราะคันเหงือกคันฟันนี่เอง เอิ๊กๆๆ

มี๊โง่อยู่นานเชียว จนกระทั่งวันนี้ ตอนที่หนูไล่งับนิ้วมี๊ตามปกติ บังเอิ๊น บังเอิญว่านิ้วมี๊โดนงับไปนิดนุง…แล้วมี๊ก็รู้สึกว่ามีอะไรแข็งๆ มาโดนเล็บเลยเอะใจขึ้นมา ค่อยๆ อ้าปากหนูก็เห็นตรงเหงือกล่างมีอะไรขาวๆ โผล่มานิดๆ เพื่อความมั่นใจและแน่ใจ มี๊ก็เลยเอามือถูเบาๆ ตรงนั้น

จริงด้วย! มันแข็ง…จะเป็นอะไรไปไม่ได้นอกจาก…

ฟัน!!!

โอววว…ตูดหมาของมี๊มีดอกไม้บ้านแย้วววว ว่าแต่ทำไมมันเร็วจังอะ ปกติเค้าขึ้นกันตอนหกเดือนไม่ใช่เหรอ มี๊ล่ะง๊ง…งง… อุตส่าห์อ่านตำรับตำราแก้วิธีคันเหงือกให้เบบี๋ (ที่ให้เอาแครอตหั่นเป็นแท่งยาวๆ แช่เย็น) ดูสิ…ไม่ได้ใช้เลยง่ะ

เสียดายยังถ่ายรูปไม่ได้ (แสงไม่มีและเจ้าตัวต้นเรื่องดันหลับซะแร้ววว) ไว้จับหนูอ้าปากถ่ายรูปได้เมื่อไรจะถ่ายรูปมาให้ดูเป็นหลักฐานนะจ๊ะ

เซ็ตนี้เพิ่งถ่ายเมื่อเช้าเองจ๊ะ มี๊ชอบชุดนี้จัง สีโอลด์โรสสวยหวานดี
เสียดายว่าหนูกำลังจะใส่ไม่ได้แล้วก็เลยถ่ายเก็บไว้เป็นที่ระลึก
คาดว่าปลายเดือนนี้น่าจะต้องโละเก็บแล้วล่ะ เพราะตอนนี้ก็ตึงๆ แล้ว

.
.
.

ตะกี้มี๊พิมพ์เสียยาว แต่ IE error หน้าต่างหายวับไปกับตา ที่พิมพ์หายเกลี้ยง ดีนะที่เซฟไว้เป็นบางส่วนไม่งั้นมีเคืองล่ะ รู้สึกวันนี้อุปสรรคจะเยอะแฮะ เริ่มจากกว่าจะได้เขียนบล็อกก็ต้องรอหนูหลับก่อน วันนี้หนูก็ทำท่าจะหลับอยู่หลายรอบ มี๊อุตส่าห์เปิดแอร์เอาใจ แต่แล้วหนูก็ตื่นมายิ้มหวานให้ซะงั้น พอตอนนี้มี๊มีเวลาแล้ว ก็มาเจออุปสรรคอย่างอื่นอีก

เอาล่ะ…ไหนๆ ก็ไหนๆ มาอัพรูปดีกว่า เป็นรูปที่ตั้งใจจะอัพขึ้นบล็อกเก็บเอาไว้ เพราะเป็นรูปตั้งกะตอนที่หนูเพิ่งเกิดที่บอกไว้บล็อกที่แล้วว่าเจอในกล้องอีกตัวนั่นล่ะ

ตอนนั้นตัวนิดเดียวนั่งแล้วยังไม่ถึงครึ่งหนึ่งของความกว้างของอ่าง
ตอนนี้…เกือบเต็มแระ นั่งได้เองเมื่อไรก็คงต้องกลับอีกด้านที่กว้างกว่ามาใช้
อ่างรุ่นนี้ทำเป็นสองด้าน ด้านแรกไว้ใช้กับทารกแรกคลอด จะมีที่กั้นกันลื่น
อีกด้านสำหรับเบบี๋ที่นั่งได้แล้ว มันจะกว้างหน่อย

ดูหน้าสิ…น่าเอ็นดูจริงๆ เลย ยิ้มๆ นั่นยังมองเห็นไม่ชัดหรอกนะ ^^

ตอนโน้นก็ว่าหนูเป็นเด็กที่ถึงจะตัวเล็กแต่เนื้อตัวไม่เหี่ยว ผิวตึงเชียวแหละ แต่พอย้อนกลับไปดูรูปเก่าๆ มี๊กับแด๊ดลงความเห็นตรงกันว่า…หนูเหียว…เหี่ยว คิดถึงตอนนั้นที่ต้องระมัดระวังเวลาจะอุ้มแต่ละที ตอนที่อาบน้ำให้หนูครั้งแรกนี่ตื่นเต้นมากๆ เลยนะ เพราะมี๊ไม่เคยอาบน้ำให้เบบี๋มาก่อน ตอนอยู่โรงพยาบาลเค้าก็เรียกให้ไปดูแต่ไมได้ให้ลองอาบจริง มี๊เกร็งๆ เหมือนกันแต่ทำยังไงได้ หนูเป็นลูกมี๊ ถ้ามี๊ไม่อาบให้แล้วใครจะอาบ คุณยายก็แก่แล้ว หูตาไม่ดี แถมนั่งบนเก้าอี้เตี้ยๆ แล้วลุกไม่ค่อยจะขึ้นอีกต่างหาก คุณยายก็เลยได้แต่คอยช่วยเหลืออยู่ห่างๆ มี๊บรรเลงคนเดียว

แด๊ดน่ะหรือ…ตอนหนูเล็กๆ อย่างนี้ไม่กล้าอาบให้หรอก เพิ่งจะโตๆ ที่บีบน้ำจากฟองน้ำรดตัวให้บ้าง แต่ปกติการอาบน้ำให้ลูกเป็นหน้าที่ของมี๊

เป็นหน้าที่ที่มี๊ชอบมากๆ อีกอย่างที่มี๊ชอบก็คือการซักผ้าให้หนู มี๊จะซักเองด้วยมือ เพราะสะอาดและหอมกว่าซักด้วยเครื่อง แต่ก็ต้องซักวันที่แด๊ดอยู่บ้าน ไม่งั้นจะไม่มีใครดูหนู ถ้าแด๊ดไม่อยู่หลายวันมี๊ก็ซักวันละนิดวันละหน่อย อาศัยช่วงเวลาที่คุณย่าขึ้นมาดูหนูนั่นล่ะ

ช่วงนี้หนูเริ่มจับขวดนมเองได้บ้างแล้วล่ะลูก แต่ก็ยังไม่มั่นคงนัก จับไปจับมาก็ดึงออกจากปากซะงั้น แล้วก็เริ่มยกขาจับเท้าตัวเอง คงจะเริ่มเรียนรู้ว่านอกเหนือจากมือและนิ้ว หนูยังมีขาและเท้าอีก เมื่อไรที่หานิ้วหัวแม่เท้าเจอ มี๊ว่าหนูคงต้องชิมมันแน่ะๆ เพราะตอนนี้หนูเริ่มเอาทุกอย่างเข้าปากแล้วล่ะ ของล่ง…ของเล่นอะไรก็ตาม จับมาได้ก็เอายัดเข้าปาก ถึงจะใหญ่กว่าปากตัวเองก็ยังพยายามอยู่นั่นแหละ พอไม่ได้ก็หงุดหงิดขัดใจ อีกเรื่องหนึ่งที่สังเกตเห็นชัดเจนตั้งกะอายุเต็มสี่เดือนมานี่ คือ…หนูชอบกรี๊ดง่ะ บางทีก็ไม่เชิงกรี๊ดนะ แต่ทำเสียงแหลมมมม…วันก่อนไปเดินในบีทูเอส มี๊ไปจ่ายเงินค่านิตยสารเสร็จจะเดินกลับมาหาหนูกับแด๊ดแล้วหาไม่เจอ เดินๆ หาอยู่ก็ได้ยินเสียงหนูกรี๊ด…เลยเดินตามไปเจอตัว หนูกรี๊ดกร๊าดเสียจนแด๊ดบอกให้หนูเพลาๆ หน่อย

นี่ถ้าหนูยังกรี๊ดเสียงใสอย่างนี้จนโตล่ะก็ มี๊ว่า Jennifer Kim ก็เหอะ…คงมีหนาว ถ้ามาเจอ Jenice Lee

ตบท้ายด้วยมื้อเย็นวันนี้ (เพิ่งวิ่งออกไปทำหลังจากอัพบล็อกเสร็จสดๆ ร้อนๆ) ผัดมาม่าหอยลายน้ำพริกเผา…

รูปชัดๆ น่ากินไหม?

มี๊อยู่คนเดียวก็เลยเอารูปมา process ซะหน่อย กะว่าจะเอารูปตอนเพิ่งเกิดมาลงบล็อกรำลึกความหลังกันสักนิด แต่มันง่วงอ่ะจ๊ะ มี๊เลยแต่งรูปที่เพิ่งถ่ายวันนี้ชุดหนึ่งเพื่อเอามาลงบล็อกก่อน เดี๋ยวค่อยเอาที่เหลือตามมาอีกที (มันเยอะ ขืนแต่งหมดคราวเดียวสงสัยไม่ได้นอน)

วันนี้มี๊จับหนูแต่งตัวเพราะต้องไปหาหมอ ฉีดวัคซีนสี่เดือน ไปถึงคลินิกภรรยาเจ้าของคลินิกเห็นหนูก็ชมเปาะเชียวว่าน่ารักๆ และเนื่องจากก่อนหน้าหนูมีเบบี๋อีกคนอายุเท่ากันมาฉีดวัคซีนเช่นกัน และเบบี๋คนนั้นก็หนักตั้ง 8 กิโล ก็เลยกลายเป็นว่าหนูตัวกระเปี๊ยกไปเลยลูก แบบเทียบเขาไม่ติด ทิ้งห่างไม่เห็นฝุ่น ภรรยาเจ้าของคลินิกเลยเรียกหนูว่า piglet เป็นลูกหมูน้อยสีชมพู ^^

ก่อนจะเข้าคลินิกก็เจอกับคนรู้จักของแด๊ด เขาเคยมาเยี่ยมตอนที่มี๊คลอดหนูและก็ไม่เคยได้เห็นหนูเลยหลังจากนั้น พอวันนี้เจอกันเขาเข้ามาหา คนขายอาหารตามสั่งหน้าคลินิกก็เข้ามาคุยด้วย (เขารู้จักแด๊ดและเห็นมี๊มาตั้งกะท้องแรกๆ โน่นแน่ะ) ทุกคนชมว่าหนูน่ารัก (ขนาดหลังจากฉีดวัคซีนเสร็จมี๊ก็เดินไปซื้อของใกล้ๆ กันนั้น แม่ค้ายังชมตามหลังมาเลยว่า…ลูกเค้าน่ารักจัง) ดีที่หนูไม่ค่อยจะตื่นคนเท่าไรก็เลยไม่ร้องไห้ ได้แต่มองคนโน้นคนนี้ตาโต

ตอนที่เข้าไปฉีดวัคซีน คุณพยาบาลก็เตรียมยามา คราวนี้หนูต้องโดนหยอดยาโปลิโอ และก็ฉีดวัคซีน คอตีบ บาดทะยัก ไอกรน ครั้งที่ 2 หนูทำหน้าเบ้เชียวตอนคุณพยาบาลหยอดยาให้ มันคงไม่อร่อยเลยใช่ไหมจ๊ะ พอตอนที่จะฉีดยา คราวนี้มี๊ไม่ได้เป็นคนจับตัวหนูเพราะภรรยาเจ้าของคลินิกเป็นคนจับแล้วก็คุณพยาบาลอีกคน แด๊ดเป็นคนเข้าไป ส่วนมี๊ยืนหลังแด๊ด…กลัวแทนหนูง่ะ แต่พอหมอจิ้มเข็มแล้วหนูร้อง มี๊ก็เข้าไป หนูร้องจ๊ากเลย ตาหูแดงไปหมด มี๊เห็นแล้วว่าหนูดิ้นใหญ่ ตอนหมอเดินออกมายังพูดยิ้มๆ เลยว่า “มีกระทืบเท้าด้วย” ฟ้งแล้วก็ขำนะลูก แต่ตอนนั้นน่ะสงสารลูกใจแทบขาด มี๊น้ำตาซึมเลย ภรรยาเจ้าของคลินิกอุ้มหนูปลอบแล้วก็ส่งให้มี๊ หนูร้องพักหนึ่ง…ไม่นาน ก็หยุด

อ้อๆ ก่อนหน้านั้นคุณหมอวัดส่วนสูงและก็ชั่งน้ำหนักลูกด้วย ได้มากกว่าที่มี๊วัด/ชั่งนิดหน่อย คือ น้ำหนัก 6 กิโลกรัม ส่วนสูงก็ 59 เซนติเมตร คืนนี้คุณหมอบอกหนูอาจจะมีไข้ นี่มี๊ก็ดูๆ อยู่ ตะกี้ก็ลองไปจับๆ ดูก็โอเคนะ ไม่ร้อน ตอนกลับมาถึงบ้านก่อนจะเช็ดตัวมี๊ก็วัดไข้ไปครั้งแล้ว กะว่าก่อนมี๊นอนจะวัดดูอีกที แล้วส่งสัยคืนนี้คงต้องตื่นมาดูหนูเป็นระยะๆ

ย้อนไปถึงเรื่องรูปตอนหนูเพิ่งเกิด พอกลับไปดูแล้วมี๊ก็นั่งยิ้ม ไม่น่าเชื่อเลยแฮะ ไอ้ตัวเล็กๆ แดงๆ ผอมๆ นั่นจะพองขึ้นตั้งเยอะ รูปตอนนั้นกับตอนนี้นี่ผิดกันลิบลับเลยล่ะจ๊ะ เดี๋ยวแต่งรูปเสร็จจะเอาขึ้นมาไว้ให้หนูดู

เอาล่ะดึกแล้วเกือบตีหนึ่ง มี๊ไปนอนดีกว่าลูก ฝันดีนะจ๊ะ

มาตอนหลังนี่เองที่เริ่มรู้จักและได้กิน แต่หาร้านที่ทำได้อร่อยถูกใจน้อยเหลือเกินเพราะตัวเองชอบกินแบบถึงพริกถึงขิง…เอ๊ย…ถึงเครื่อง ฉะนั้นทางที่ดีที่สุดคือ…ทำกินเอง!

สูตรทำคาโบนารานั้นมีหลายสูตร สูตรหนึ่งที่เคยลองทำจะให้ผสมครีม ไข่และพาเมซานชิสพักไว้ในชาม ส่วนเบคอนก็ทอดให้กรอบแยกไว้ แฮมและเห็ดก็เช่นกันผัดในกระทะพอสุกก็ยกขึ้นพักไว้ จากนั้นก็ให้เอาเส้นที่เพิ่งต้มเสร็จร้อนๆ มา เทส่วนผสมครีม-ไข่-ชิส ลงไปแล้วคนเร็วๆ จะทำให้ไข่สุกและครีมเกาะติดเส้น สุดท้ายก็ให้ใส่พวกเครื่องต่างๆ โรยหน้าด้วยเบคอนเป็นอันเสร็จพร้อมรับประทาน แต่สูตรที่จะแนะนำวันนี้มีวิธีการทำแตกต่างไป ต้องขอโทษด้วยที่ไม่ได้ถ่ายวิธีทำเอาไว้เพราะว่าทำตอนเย็น แสงไม่มีเลยค่ะ

เครื่องปรุง
- เส้นสปาเก็ตตี้
- วิปปิงครีม
- พาเมซานชีส
- ไข่ไก่
- แฮม
- เห็ด (เห็ดแชมปิญองกระป๋อง หรือใช้เห็นหอมสดก็ได้)
- เบคอน
- หอมหัวใหญ่
- พาสเล่ย์
- ไวน์ขาว

วิธีทำ
1. ต้มเส้นสปาเก็ตตี้พักไว้ (ต้มให้เป็นแบบ Al dante นะคะ)
2. หั่นหอมใหญ่เป็นสี่เหลี่ยมลูกเต๋า เห็ดแชมปิญองหั่นเป็นชิ้นบางๆ ส่วนแฮมก็หั่นเป็นชิ้นเล็กๆ พอดีวันที่ทำไปซื้อแฮมเป็นชิ้นใหญ่ๆ มาก็เลยหั่นเป็นลูกเต๋า (เคี้ยวมันเต็มเนื้อดีค่ะ) อ้อ…เกือบลืม สับพาสเล่ย์ละเอียดพักไว้เช่นกันค่ะ
3. หั่นเบคอนแล้วเจียวจนกรอบตักขึ้นพักไว้ น้ำมันที่ได้เก็บไว้ก่อนนะคะ
4. เทวิปปิงครีมใส่ชาม ตอกไข่ใส่แล้วตีให้พอเข้ากันพักไว้
4. ใส่หอมใหญ่ลงไปในกระทะที่เจียวเบคอน ผัดจนเป็นสีเหลืองอ่อนใส่พาสเล่ย์ลงไปผัด ใส่เห็ด แฮม เติมเกลือ พริกไทยผัดสักครู่หนึ่งจึงใส่ไวน์ขาว เปิดไฟแรงผัดจนแอลกอฮอล์ระเหย (ใส่ไวน์ขาวแล้วจะทำให้หอมและไม่เลี่ยนค่ะ)
5. เทส่วนผสมวิปปิงครีมลงไปคนให้เข้ากันแล้วค่อยๆ เติมพาเมซานชีส จะมากน้อยก็ตามแต่ใจนะคะ
6. ตักเส้นสปาเก็ตตี้ที่ต้มไว้แล้วลงมาคลุกเคล้าให้เข้ากัน ตักใส่จานโรยหน้าด้วยเบคอนทอดกรอบ แต่งหน้าด้วยช่อพาสเล่ย์ (ถ้ามี)

Tips
เวลาคลุกเส้นกับซอสควรคลุกแค่พอรับประทานดีกว่า เพราะถ้าเยอะเกินไปแล้วเกิดทานไม่หมด เก็บไว้จะทำเส้นอืดไม่น่ากิน ซอสและเส้นที่เหลือเก็บแยกไว้ วันต่อไปเวลาจะทานก็แค่เอาซอสอุ่นในกระทะให้ร้อนแล้วใส่เส้นลงไปผัด หรือถ้าเส้นหมดก็ต้มเส้นใหม่ ที่เห็นในรูปบนสุดนั่นเราใช้วิธีราดแล้วตอนจะกินค่อยคลุกเคล้าค่ะ เพราะจะได้เก็บซอสและเส้นที่เหลือได้

พอถึงวันงาน…กระทั่งหมาๆ ยังตื่นเต้น พอเห็นเอาเตาบาร์บีคิวออกมาจุดไฟเมื่อไร มันมักมานั่งล้อมหน้าเตา เพราะรู้ว่าเดี๋ยวเหอะ…จะมีของอร่อยๆ มาถึงปาก (แค่กลิ่นก็ทำให้มันน้ำลายไหลแล้ว)

ห่างหายจากปาร์ตี้บาร์บีคิวไปนาน…นานจนคิดถึง กลับไปบ้านเมื่อไรยังคิดอยู่ว่าจะชวนแม่ทำบาร์บีคิวทานกัน ครั้งที่แล้วที่กลับไปก็ไม่มีเวลา แต่ก็ไม่รู้ว่าเมื่อไรกันที่จะได้กลับไป แต่แล้วจู่ๆ เพื่อนก็โทรมาชวนไปทำบาร์บีคิวทานที่บ้าน

วันนี้เราก็เลยเอาสูตรบาร์บีคิวกับสลัดมันฝรั่งมาฝากค่ะ ^^

(ไม่ได้ถ่ายภาพวิธีทำหรือภาพเครื่องปรุงเอาไว้เลยนะคะเพราะทำที่บ้านเพื่อน มัวแต่ถ่ายรูปเดี๋ยวจะไม่ได้ทาน)

. . Pork Rib & Chicken BBQ . .

สูตรที่ 1
เครื่องปรุง
เนื้อสัตว์ (ซี่โครงหมู, ปีกไก่บน,เนื้อหมูเป็นชิ้นๆ หรือ น่องไก่ ก็ได้)
หอมหัวใหญ่หั่นสี่เหลี่ยมเล็กๆ
ออลสไปซ์ (ผงเครื่องเทศ)
พาสเล่ย์แห้ง (มีขายเป็นขวดในซุปเปอร์)
ketchap (ซอสมะเขือเทศ)
tabasco sauce (จะใช้ซอสพริกแทนก็ได้ค่ะ)
worcestershire sauce
ซอสปรุงรสนิดหน่อย
vinegar นิดหน่อย
น้ำผึ้ง นิดหน่อย
olive oil

วิธีทำ
- ล้างเนื้อสัตว์ให้สะอาด (เคล้าเกลือ ขยำให้ทั่วเพื่อล้างคาวแล้วจึงล้างด้วยน้ำสะอาด) ใส่อ่าง
- นำเครื่องปรุงทั้งหมดยกเว้นเนื้อสัตว์มาผสมกัน ชิมรสให้ได้ตามที่ต้องการจากนั้นจึงนำไปหมักกับเนื้อสัตว์ ปิดด้วย wrap (หรือจะหมักใส่กล่องพลาสติกแล้วปิดฝาก็ได้) เอาเข้าตู้เย็นหมักไว้หนึ่งคืน
- รุ่งเช้าเอาเนื้อสัตว์ออกมาจากตู้เย็นใส่น้ำมันมะกอกแล้วคลุกเคล้าให้เข้ากัน เอาเข้าตู้เย็นไว้จนกว่าจะถึงเวลานำมาย่างบนเตา

สูตรที่ 2
เครื่องปรุง
เนื้อสัตว์ (ซี่โครงหมู, ปีกไก่บน,เนื้อหมูเป็นชิ้นๆ หรือ น่องไก่ ก็ได้)
กระเทียม
พริกไทย
รากผักชี
ขิง
ซอสพริก, ซอสมะเขือเทศ
ต้นผักชีซอยละเอียด

วิธีทำ
- ล้างเนื้อสัตว์ให้สะอาด (เคล้าเกลือ ขยำให้ทั่วเพื่อล้างคาวแล้วจึงล้างด้วยน้ำสะอาด) ใส่อ่าง
- โขลกกระเทียม พริกไทย รากผักชี และขิงให้ละเอียด นำมาหมักกับเนื้อสัตว์ ใส่ซอสพริกและซอสมะเขือเทศ หมักไว้หนึ่งคืน
- ก่อนจะนำมาย่างให้หั่นต้นผักชีคลุกเคล้าให้ทั่ว

สูตรแรกเป็นสูตรของที่บ้านค่ะ ส่วนสูตรที่สองเป็นของเพื่อน เห็นว่าอร่อยดีก็เลยเอามาฝากด้วย เวลาย่างเนื้อสัตว์ให้ใช้แปรงจุ่มซอสที่หมักเนื้อสัตว์มาทาด้วยนะคะ ย่างให้พอดีอย่าเกรียมนักนะคะ จะได้ไม่เสี่ยงกับมะเร็ง ^^

. . Potato Salad . .

เครื่องปรุง
มันฝรั่ง
เบคอน
ต้นหอมซอย
มายองเนส
salad dressing (แบบไหนก็ได้ค่ะ ใช้เพื่อปรุงรสนิดหน่อย แต่ที่เราใช้เป็น Blue cheese กับ caesar dressing ใช้นิดหน่อยก็พอนะคะ)

วิธีทำ
- ล้างมันให้สะอาดต้มทั้งหัวโดยไม่ต้องปอกเปลือกนะคะ สังเกตว่ามันสุกหรือไม่โดยการใช้ส้อมจิ้มค่ะ ถ้านิ่มก็แสดงว่าโอเค ยกลงจากเตาเทน้ำออกให้หมดแล้วบอกเปลือกออกค่ะ จะสังเกตว่าเปลือกมันจะร่อนทำให้ลอกง่าย แต่จะร้อนหน่อยนะคะ ระวังนิดละกัน (อย่าลืมใส่เกลือลงไปในหม้อต้มมันด้วยนะคะ)
- ระหว่างรอมันสุก หั่นเบคอนเป็นชิ้นเล็กๆ ทอดให้กรอบ พักไว้
- พอมันสุกแล้วก็นำมาหั่นเป็นชิ้นสี่เหลี่ยม ขนาดจะเล็กหรือใหญ่ขึ้นอยู่กับว่ามันสุกมากหรือไม่ ถ้ามันสุกและนิ่มมากก็หั่นชิ้นใหญ่ เพราะพอเราคลุกเคล้ากับมายองเนสมันจะยุ่ยกลายเป็นชิ้นเล็กเอง แต่ถ้าชอบให้มันเป็นชิ้นๆ ก็ต้มให้พอดีอย่าสุกเกิน เวลาคลุกเคล้าจะได้ไม่ยุ่ยมาก
- เอามันที่หั่นแล้วและเบคอนทอดกรอบใส่ลงในอ่าง ใส่มายองเนสคลุกเคล้าให้เข้ากัน ใส่สลัดเดรสซิ่งนิดหน่อย หรือถ้าไม่มีจะไม่ใส่ก็ได้นะคะ ขอให้หนักมายองเนสไว้ละกันจะได้ครีมมี่ ใส่หอมซอยแล้วคลุกเคล้าจนทุกอย่างเข้ากันดีก็นำเข้าตู้เย็นแช่ไว้จนกว่าจะถึงเวลารับประทาน

สูตรมันสลัดสูตรนี้ดัดแปลงจากที่เคยไปทานมันสลัดที่ซิสเล่อร์ค่ะ แต่ปกติสูตรที่ทำประจำไม่ใช่สูตรนี้ ไว้วันหลังจะเอามาสูตรมันสลัดประจำบ้านมาฝากนะคะ ^^

<

แต่ใช่ว่าง่ายแล้วทุกคนจะทำได้อร่อยเหมือนกันหมดนะคะ…

เวลาไปทานตามร้านทีไรไม่เคยถูกใจกับเนื้อผัดน้ำมันหอยของเขาเลยค่ะ ฉะนั้นอยากได้ของถูกปากจริงๆ ก็ต้องลงมือทำเอง และสำหรับคนที่ไม่ทานเนื้อ จะเปลี่ยนเป็นหมูหรือไก่ก็ไม่ว่ากันค่ะ “>

เครื่องปรุง

- เนื้อ (เปลี่ยนเป็นหมูหรือไก่ได้ตามใจ)
- เห็ดหอมสด หรือ เห็ดฟาง
- หอมใหญ่
- ต้นหอม
- กระเทียม
- น้ำมันหอย
- ซีอิ๊วขาว
- ซอสปรุงรส
- น้ำตาล
- น้ำมันงา
- น้ำมัน
- แป้งข้าวโพด
- น้ำสุก
- เหล้าจีน

เตรียมอาหาร

- หั่นและหมักเนื้อ
ถ้าซื้อเนื้อเป็นชิ้นใหญ่มาก็ต้องแล่ให้เป็นชิ้นบางๆ เสียก่อนนะคะ วิธีแล่เนื้อ(ทุกชนิด)นั้นคือให้แล่ทางขวางจะทำให้ไม่เหนียว ส่วนเนื้อที่ใช้ทำครั้งนี้ซื้อมาเป็นแพ็คแล่มาเรียบร้อยค่ะ จะเห็นได้ว่าเขาแล่เป็นชิ้นยาวตามทางยาวของเนื้อ ดีว่าเนื้อค่อนข้างดีก็เลยทำให้ไม่เหนียว แนะนำว่าถ้าจะทำเนื้อผัดน้ำมันหอยล่ะก็…ใช้เวลาหมักเนื้อนานหน่อย หรือจะหมักค้างคืนก็ยิ่งดี หมักเนื้อกับซีอิ๊วขาว, น้ำมันงา, เหล้าจีน, พริกไทยนิดหน่อย และแป้งข้าวโพด
- หั่นผัก
หั่นหอมใหญ่เป็นเสี้ยวบางๆ, เห็ดหอมสด ล้างน้ำแล้วก็หั่นเป็นชิ้นๆ ,ต้นหอมก็หั่นเป็นท่อนยาวหนึ่งนิ้ว และทุบกระเทียมแล้วสับหยาบๆ พักทุกอย่างไว้

วิธีปรุง

1. เอากระทะตั้งไฟใส่น้ำมันจากนั้นก็ใส่กระเทียมลงผัดแต่ไม่ต้องให้เกรียม ใส่หอมใหญ่ลงผัดจนสลด
2. ใส่เนื้อลงไปผัดกับหอมใหญ่และกระเทียม ใส่น้ำมันหอย ซีอิ๊วขาว และตัดรสด้วยน้ำตาล
3. ใส่เห็ดหอมสดลงไปผัด พอเห็ดสุกเติมน้ำสุกเล็กน้อย ชิมรสดูอีกครั้งถ้าขาดเหลือก็เติมรสตามชอบ
4. ใส่ต้นหอมที่หั่นเป็นท่อน ผัดให้เข้ากัน เป็นอันเสร็จ